Stokrotka pospolita, stokrotka łąkowa, stokrotka trwała
Charakterystyka i opis
Habitus, wzrost, forma życia: Bylina zielna, osiągająca do 15 centymetrów
Toksyczny: Nie
Pochodzenie, obszar występowania: Europa, północna Afryka, Azja Zachodnia oraz, jako gatunek introdukowany, także w innych regionach (mapa)
Strefa klimatyczna USDA: 4 (-28 °C)
Botanika
Nazwa: Bellis perennis
Rodzina: Astrowate (Asteraceae)
Bellis perennis należy, obok Lamium purpureum, do roślin, które kwitną w Europie Środkowej nawet zimą. Jego kwiaty zawierają niewiele nektaru, ale mimo to stanowią źródło pożywienia dla niektórych owadów, na przykład dla trzmieli, które są aktywne już od 5 °C.
Opis
W zależności od stanowiska Bellis perennis osiąga wysokość od 5 do 15 centymetrów. Główny okres kwitnienia przypada na wiosnę, jednak pojedyncze kwiaty mogą pojawiać się przez cały rok. W suchych latach może nastąpić przerwa w kwitnieniu w środku lata.
Płatki kwiatów mogą być czysto białe, biało-różowe lub jasnoróżowe.
Zastosowanie
Kwiaty i pąki kwiatowe można jeść na surowo, nadają się także do dekoracji sałatek liściastych. Mają smak orzechowo-słodki lub lekko gorzki.
Bellis perennis chętnie stosuje się jako roślinę ozdobną w rabatach, donicach i skrzynkach balkonowych. Istnieją też odmiany hodowlane o pełnych kwiatach.
W medycynie naturalnej roślina ta jest wykorzystywana m.in. do leczenia ukąszeń owadów i ran.
Występowanie i siedliska
Naturalny zasięg występowania obejmuje Europę, sięgając Kaukazu, Azji Zachodniej i Afryki Północnej. W niektórych regionach Ameryki Północnej i Południowej występuje jako gatunek introdukowany.
Bellis perennis chętnie rośnie na trawnikach i w ciągu kilku miesięcy może je przemienić w łąkę. Zasiedla również skarpy, obrzeża krzewów, parki, pobocza dróg czy nasypy kolejowe.
